انواع موسيقي بلوچستان
موسيقي بلوچستان به پنج نوع متفاوت تقسيم بندي
ميشود:
1- نعت و غزل :
همان موسيقي عرفاني بلوچستان است . ادوات اصلي در
اين موسيقي رباب و تنبورگ مي باشد امروزه نيز
استفاده مي شود در اين موسيقي اشعار عرفاني از
مولانا ، حافظ ، جامي ، خسرو دهلوي ، شيخ عثمان
مروندي معروف به قلندر لعل شهباز و اشعار عرفا و
شعراي محلي سراوان كه اكثرا از سادات روستاهاي پير
آباد و دهك هستند ، بكار مي روند از جمله خواجه
مرشد ، خواجه بني بخش و سيد عبدالرئوف را با موسقي
محلي وعرفاني در ايام خاص مثلا ميلاد ائمه خصوصا
نيمه شعبان در مراسم مولودي مي خوانند . يكي از
نوازندگان رباب و خواننده مرشد محمد جان پير آبادي
است كه از چهره اي جذاب و صدايي گيرا برخوردار است
و در نوازندگي رباب استادي به تمام معنا است ، ولي
به دليل اعتقادات عرفاني و مذهبي اجازه ضبط صدا و
تصوير را نميدهد .
2- صوت و نازينك :
اين موسيقي عبارت است از آهنگ هاي شاد و نشاط
انگيزي كه با ترانه و آواز همراه مي باشد . صوت با
همراهي چند ساز كه قيچك به طور مسلم جزو آنهاست
اجرا ميشود ، آهنگ هاي صوت زياد متنوع نيست و
يكنواختي آشكاري از آن احساس مي شود ، اما ترانه
هاي صوت متنوع است و پيرامون مفاهيم عاشقانه و
زيبايي طبيعت و حكايت ازشور و نشاط عشق و جواني
دارد . مفاهيم آن پر معنا و بيانگر شور و حالي است
كه سروده طبع لطيف و شاعرانه بلوچ و انعكاس تخيلات
زيباي وي و نيز عشق عميق به ايران ووطن را ترسيم
مي كند . موسيقي صوت خود به آهنگ هاي متفاوتي
تقسيم مي شود از جمله آهنگ هايي كه در مجالس رسمي
و اعياد و جشن ها اجرا مي شوند ، اصطلاحاً شعر
گفته مي شوند . در اين آهنگ ها مضامين ترانه ها
پيرامون داستان هاي شورانگيز عشقي و فولكوريك
بلوچستان مثل داستان هاني و شي مريد ، بي بگر و
گراناز ، عزت و مهرك ، حمل و ماه گنج دور مي زند
در اجراي شعر سه حالت مختلف معمول است : الف-
دپگال ب ـ الخان ج- زهيروگ .
و اما آهنگ هاي
نازينك بر عكس آهنگ هاي صوت از تنوع زيادي
برخوردار است . نازينك به آهنگ هايي كه در مراسم
عروسي نواخته مي شوند ، مي گويند ترانه هاي نازينك
كه در خانه داماد خوانده ميشوند ، قد و قامت ،
شجاعت و مردانگي داماد را مي ستايد و ترانه هاي
نازينك كه در خانه عروس خوانده مي شوند ، زيبايي ،
نجابت و شايستگي دختر را بيان مي كنند آهنگ هايي
كه در هنگام استحمام داماد مي نوازند ((هلوهالو))
نام دارند و به آهنگ هايي كه در راه مي نوازند
((لارطو)) مي گويند .
3- موسيقي حماسي :
دراصطلاح محلي موسيقي پهلواني گفته مي شود . در
واقع بيان تاريخ ووقايع تاريخي و حماسي بلوچستان
است . بيشتر در مجالس بزرگان قوم توسط پهلوان و
همراهان اجرامي شود . ساز اصلي اين موسيقي تنبورگ
است كه عمدتا خود پهلوان مي نوازد و قيچك نيز
همراهي مي كند اشعار بيشتر درباره داستان هاي
حماسي مثل داستان چاكر و گهرام ، دادشاه و ..
هستند در اين موسيقي خواننده كه معمولا تنبورگ هم
مي نوازد ، سازش رادر بغل مي گيرد و با زبان
محاوره به بيان داستان مي پردازد ، اين حالت را
دپگال مي گويند ، پهلوان در حين دپگال تنبورگ
نميزند ، بلكه ساير همكارانش كه قيچكي حتما جزو
آنهاست ، آرام آرام مي نوازند . سپس آهنگ ريتميك
مي شود ، خواننده تنبورگ را به صدا درمي آورد
وهمه را در هم مي ريزد و شور و حالي ايجاد ميشود .
به اين حالت ((الحان )) ميگويند . پس از آن در
جاهايي از شعر حماسي كه مضمون غمگيني دارد و با
آوازي اندوهگين شرح ماجرا دنبال مي شود ، قيچكي با
آهنگ هاي غمگين و سوزناك يعني ((زهيروك )) پهلوان
را همراهي مي كند .
4- موسيقي درماني
: كه در اصطلاح محلي به آن ((گواتي )) مي گويند .
براي درمان بيماري هاي روحي بكار مي رود . بيماري
باد ((گوات )) بر چند نوع است ، براي هر كدام آهنگ
خاص نواخته مي شود . مهمترين آنها عبارتند از :
زار ، شيك ، پري . براي تشخيص نوع گوات ، اول طي
مراسمي آهنگ هاي مختلف گواتي نواخته مي شود . بسته
به نوع گوات ، بيمار به يكي از آهنگ ها عكس العمل
نشان داده و براي معالجه آن ، اگر از نوع زار است
وبيمار نيز مرد است ، بابا زار و اگر زن باشد ،
ماما زار طي مراسمي كه اغلب با موسيقي و دعاهمراه
است ، گوات را از تن بيمار بيرون مي راند واگر از
نوع ديگر باشد ، توسط خليفه گواتي كه تنبورگي در
بغل دارد، ريتم آهنگ راتعيين مي كند ، سپس قيچكي
وديگر همراهانش آهنگ را دنبال مي كنند . اين آهنگ
را ((مقام )) مي گويند ، البته در بعضي جاها خليفه
توسط ني ريتم آهنگ را تعيين مي كند وبقيه با دست
زدن و قيچك با مقام گواتي او را همراهي مي كنند .
اشعار اين موسيقي اغلب مذهبي و در مدح خدا، رسول
خدا ، پيرها و شيخ ها هستند و هر كدام از مقام هاي
گواتي نام مخصوص به خود دارند مانند : سيمرغ ،
قلندري ، قلندر ، ياهو ، يا الا هو و … خليفه با
اجراي مقام گواتي متناسب با بيماري او تا زماني كه
بيمار عكس العمل نشان ندهد ادامه مي دهد . هر زمان
بيمار عكس العمل نشان داد كه در اصطلاح محلي مي
گويند ، بيمار ((پُر)) شده است ، نشانه بهبودي
بيمار است . در اين هنگام خليفه ، باد يا همان
گوات را قسم مي دهد كه از سر بيمار بيرون برود ،
اگر خليفه موفق بشود ، بيمار با تكان دادن سر خود
به حالت عادي برمي گردد.
5- موسيقي سهت :
موسيقي كه توسط زيور آلات زنان بلوچ نواخته مي
شود. هر چند تلفيق موسيقي بلوچستان با مراسم و سنن
قومي باعث شده كه تا اين حد حفظ شود ، اما با
پهناي گسترده اي كه دارد ، تقسيمات فراوان و نام
ها وواژه هاي بسياري پديد آورده و همانند موسيقي
ساير اقدام ايراني نشانه هاي زيادي از فرهنگ اصيل
ايراني و باورهاي اسلامي دارد كه نمي تواند از
نگاه هيچ پژوهشگري مخفي بماند . بنابراين با
تحقيق ومطالعه بيشتر آن به اصالت ورموز فرهنگ
پرمايه ايران پي مي بريم.
مهندس عبدالسلام
بزرگزاده – مدير كل صنايع دستي استان