كانونهاى زندگى بلوچستان در دوران پيش از تاريخ

 

 دوران پارينه سنگى (70000 تا 100000 ق. م) :

        به دليل انجام نيافتن كاوشهاى عميق باستانى  در بلوچستان از دوران پارينه سنگى اطلاع چندانى وجود ندارد، از آثار يافته شده در محوطه‏ هاى پراكنده اين ناحيه مى‏توان گفت كه اجتماعات بشرى در اين دوره در اطراف رودخانه‏ ها ساكن بوده ‏اند.

 مهمترين آثار بدست آمده اين دوران عبارتند از:

    در تراس‏هاى شمال شرقى خاش در حاشيه رودخانه لاديز و رودخانه‏ هاى سى‏ميش و ماشكيل در سراوان آثارى بدست آمده كه به نام ابزار لاديزى نام گذارى گرديده‏ اند، آثار بدست آمده شامل ساطورهاى يك لبه و دو لبه نشان دهنده سكونت اجتماعات انسانى در دوران پارينه سنگى قديم، ميانه و جديد است. در اين دوره حيواناتى از قبيل بز، قوچ، غزال، خر وحشى و گراز در اين نواحى وجود داشته است. ابزار بدست آمده لاديز قدمتى يك صد هزارساله دارند. تعدادى از ادوات بدست آمده در اين مناطق شامل رنده و تيغه سنگى هستند.

  در جنوب بلوچستان در كناره غربى رودخانه سُديچ (سرچشمه از شهرستان نيكشهر ) مقدارى از آثار و تيغه‏ هاى سنگى بدست آمده كه با مقايسه آنها با ابزار بدست آمده از زاگرس، قدمت ساخت اين ابزار به 75000 تا 65000 سال قبل مى‏رسد. از مقايسه اين اشياء با اشياى ديگر مناطق ايران مى‏توان گفت كه آنها مربوط به دورانهاى پارينه سنگى قديم و ميانه مى‏باشند.

 در محوطه باستانى شمال شرقى خاش در فاصله 27 كيلومترى شهر خاش محدوده ‏اى به وسعت1500 كيلومترمربع توسط «جوديت ماروچك» در سال 1353 ه.ش مورد كاوش قرار گرفته و آثارى از دوران پارينه سنگى شناسايى و بررسى شده ‏اند.

   در دامنه شرقى كوه پنج‏ انگشت و در 4 كيلومترى مغرب خاش و در 50 كيلومترى شمال حوزه آبريز رود كارواندر محوطه ‏اى به عرض 5 كيلومتر يافت شده كه از مقايسه آثار بدست آمده آن با آثار لاديز معلوم مى‏شود كه آنها قدمتى بين 70000 تا 100000 سال دارند.

 در كوهستك از نواحى ساحلى درياى مكران مقدارى ابزار سنگى مربوط به دوران پارينه سنگى يافت شده است.

 در بخش شمال غربى كنارك آثارى از دوران پارينه سنگى ميانى بدست آمده كه همه آنها در سطحى صاف و هموار به صورت متفرق ريخته شده‏ اند، و با آثار دوران پارينه سنگى قديم شباهت دارند.

 در بخش جنوب شرقى كنارك نيز مقدارى اشياى سنگى پيدا شده است كه مربوط به دوران پارينه سنگى مى‏باشند.

         قابل ذكر است در سالهاى 1974 و 1975م در كناره‏ ها و سواحل درياى مكران (عمان) تعدادى ابزار سنگى بدست آمده كه مربوط به دوران پارينه سنگى بودند كه به روش لواوا (روشى كه سازنده ابزار آن را در چهار مرحله مى‏سازد و از سنگ مادر جدا مى‏كند) ساخته شده‏ اند. محلهاى اشاره شده در چهار ناحيه جنوبى بلوچستان مربوط به دوران پارينه سنگى قديم و ميانه هستند.

 دوران ميانه سنگى (25000 تا 70000 ق.م) :

       در فاصله بين دوران پارينه سنگى (70000 تا 100000 ق.م) تا دوران نوسنگى(8000 تا 25000 ق.م) از آثار استقرار و سكونت اجتماعات بشرى در بلوچستان اطلاعاتى در دست نيست و اين بدان دليل است كه در اين  زمينه بررسى‏ها و تحقيقات باستان شناسى صورت نگرفته است و تاحال حاضر ناشناخته باقى مانده است.

  دوران نوسنگى (8000 تا 25000 ق.م):

       تنها اثر شناسايى شده اين دوران اثرى در جازموريان است كه در سال 1343ه ش توسط دكتر على‏اكبر سرفراز باستانشناس ايرانى مورد بررسى و گمانه زنى قرار گرفته است. اين اثر در محلى بنام مورياب كه يك تپه و سكونتگاه انسان مربوط به دوران شكارورزى است، قرار دارد. مورياب مربوط به هزاره دهم قبل از ميلاد است و اين تنها نوع سكونتگاه شكارورزى در ايران است كه مورد شناسايى قرار گرفته است، چون آنچه از سكونتگاه هاى انسان در عصر شكارورزى بدست آمده، سكونتگاه هاى غارى و غارهاى شكار در نواحى مختلف ايران است.

در برهوت با کلیک روی تصویر بالای هر صفحه ، به صفحه ی اصلی تر خواهید رفت .

www.Barahoot.com

 

Designed by M.Ali Naseh

Iran , Chabahar

E-mail : Barahoot65@yahoo.com